The Campaign (2012): สงครามการเมืองที่ฮาจนต้องกุมขมับ
ในโลกของภาพยนตร์เสียดสีการเมือง “The Campaign” (ชื่อไทยอย่างเป็นทางการ: ส.ส. คู่แซ่บ สู้เว้ยเฮ้ย) ถือเป็นผลงานคลาสสิกที่ยังคงความตลกและสะท้อนภาพการเมืองได้อย่างเจ็บแสบ ในฐานะนักวิจารณ์ภาพยนตร์ ผมขอจำกัดความภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็น “A Hilarious, Outrageous, and Politically Sharp Satire” หนังเรื่องนี้ไม่ได้ทำหน้าที่เพียงแค่เรียกเสียงหัวเราะจากความเปิ่นของตัวละคร แต่ทำหน้าที่ “ตีแผ่เบื้องหลังการเมืองที่เต็มไปด้วยการปั่นกระแส การใส่ร้ายป้ายสี และความโง่เขลาของผู้ที่มีอำนาจ” นี่คือ Deep Recommendation สำหรับผู้ที่ชื่นชอบหนังตลกสไตล์อเมริกันที่เน้นการแสดงแบบ Over-the-top และมุกตลกที่กัดจิกสังคมได้อย่างแสบสัน
เรื่องย่อฉบับเข้มข้น: สองคู่ปรับ กับการเมืองที่ไม่มีคำว่าพรรคพวก
เรื่องราวเล่าถึง “แคม เบรดี้” (วิลล์ เฟอร์เรลล์) ส.ส. ผู้ดำรงตำแหน่งมายาวนานและแสนจะหยิ่งยโส ที่พลาดท่าทำเรื่องฉาวโฉ่จนทำให้เศรษฐีสองพี่น้องตระกูลโมช (ผู้มีอิทธิพลเบื้องหลัง) ตัดสินใจส่ง “มาร์ตี้ ฮักกินส์” (แซค กาลิเฟียนาคิส) เจ้าของศูนย์การท่องเที่ยวสุดเพี้ยนมาเป็นคู่แข่งในเขตเลือกตั้งเดียวกัน
การหาเสียงที่ไม่เหมือนใครจึงเกิดขึ้น! ทั้งคู่ต้องงัดสารพัดกลเม็ดมาปั่นหัวประชาชน ตั้งแต่การขุดคุ้ยประวัติ การจ้างวานคนมาสร้างเรื่อง ไปจนถึงการดีเบตที่เปลี่ยนจากเวทีวิชาการให้กลายเป็นเวทีประลองกำลัง “The Campaign” โดดเด่นที่เคมีของพระเอกคู่ปรับที่เข้ากันได้อย่างเหลือเชื่อ ทำให้หนังเรื่องนี้เป็นหนึ่งในหนังตลกที่สนุกที่สุดในยุค 2012 สำหรับใครที่ต้องการหนังที่ดูเพลินๆ แต่ก็ได้ข้อคิดว่าการเมืองเป็นเรื่องที่น่าตลกแค่ไหน
ทำไม The Campaign ส.ส. คู่แซ่บ สู้เว้ยเฮ้ย (2012) ถึงเป็นหนังที่ควรมองหา?
- เคมีของพระเอกคู่ปรับ: การแสดงร่วมกันระหว่าง วิลล์ เฟอร์เรลล์ และ แซค กาลิเฟียนาคิส คือส่วนผสมที่ลงตัวที่สุด มุกรับมุกส่งของทั้งคู่ทำให้หนังดูสนุกและฮาจนท้องคัดท้องแข็ง
- การเสียดสีที่ตรงประเด็น: แม้หนังจะดูเว่อร์ แต่หลายๆ ฉากกลับสะท้อนภาพการเมืองในชีวิตจริงได้อย่างน่าตกใจ โดยเฉพาะในเรื่องของ “ทุนนิยม” ที่อยู่เบื้องหลังนักการเมือง
- ความตลกที่ไม่มีขีดจำกัด: หนังไม่มีคำว่าเกรงใจจัดเต็มทุกมุก ทั้งเรื่องค่านิยม การเหยียด และพฤติกรรมหลุดๆ ของนักการเมือง
“ส.ส. คู่แซ่บ สู้เว้ยเฮ้ย บอกเราว่า… การเลือกตั้งคือการเลือกคนที่ ‘น้อยที่สุด’ ที่จะทำลายชีวิตของคุณ และในวันที่นักการเมืองเปลี่ยนจากผู้รับใช้ประชาชนกลายเป็นนักแสดง… สิ่งเดียวที่เราทำได้ก็คือหัวเราะไปกับความวายป่วงของพวกเขา”
